หากกล่าวถึงนายทหารระดับสูงของกองทัพบกที่เส้นทางรับราชการไม่ได้จำกัดอยู่เพียงมิติของ “การสู้รบ” หรือ “ความมั่นคง” ทางทหารเพียงอย่างเดียว แต่ยังสอดแทรกมิติของการพัฒนาคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อม ชื่อของ พล.อ.พิเชษฐ์ วิสัยจร หรือ “บิ๊กแป๊ะ” อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก และอดีตแม่ทัพภาคที่ 4 ย่อมเป็นหนึ่งในบุคคลที่ถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะการนำแนวคิด “เกษตรชีวภาพ” เข้ามาใช้ในพื้นที่ชายแดนใต้ จนสื่อมวลชนขนานนามให้ว่า “นายพลอีเอ็ม”

      สำนักข่าวขอนำเสนอเส้นทางชีวิตของ พล.อ.พิเชษฐ์ ที่ผ่านการทดสอบทั้งในสมรภูมิรบระดับประเทศ ภารกิจรักษาสันติภาพนานาชาติ จวบจนการเป็นนักพัฒนาในพื้นที่ความขัดแย้ง

จากชายหนุ่มทุ่งตะโก สู่ “ทหารเสือแดนอีสาน”

พล.อ.พิเชษฐ์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2493 ที่อำเภอทุ่งตะโก จังหวัดชุมพร ก่อนจะก้าวเข้าสู่เส้นทางสายทหารและเติบโตตามลำดับชั้น

       จุดเปลี่ยนสำคัญที่พิสูจน์ความเป็น “นักรบ” ของเขา คือการได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจใน “สมรภูมิช่องบก” บริเวณ อ.น้ำยืน จ.อุบลราชธานี ซึ่งในช่วงทศวรรษ 2520–2530 ถือเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ที่มีความตึงเครียดสูงตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา

        ฐานข้อมูลทางประวัติศาสตร์และชีวประวัติที่หอสมุดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บันทึกบทบาทของ พล.อ.พิเชษฐ์ ในช่วงปี 2528–2530 ไว้อย่างชัดเจนในฐานะ “ทหารเสือแดนอีสาน” การปะทะในพื้นที่ดังกล่าวเป็นไปอย่างดุเดือด ซึ่งมีข้อมูลระบุว่า พล.อ.พิเชษฐ์ ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่ สมรภูมิช่องบกจึงไม่ใช่เพียงประวัติบรรทัดหนึ่งในแฟ้มรับราชการ แต่คือภาพสะท้อนของการผ่านความเป็นความตายในพื้นที่จริง

ภารกิจข้ามชาติ: กองกำลัง 972 ไทย-ติมอร์ตะวันออก

       หลังจากผ่านสมรภูมิรบในประเทศ เส้นทางของ พล.อ.พิเชษฐ์ ยังขยายขอบเขตไปสู่ระดับนานาชาติ โดยในช่วงปี พ.ศ. 2543–2544 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการ กองกำลัง 972 ไทย-ติมอร์ตะวันออก (Thai Battalion) ปฏิบัติภารกิจภายใต้กรอบของสหประชาชาติ เพื่อรักษาสันติภาพและฟื้นฟูประเทศที่เพิ่งผ่านพ้นวิกฤตความขัดแย้ง ซึ่งประสบการณ์ในต่างแดนนี้ เชื่อว่ามีส่วนสำคัญในการหล่อหลอมมุมมองด้านการฟื้นฟูพื้นที่หลังการสู้รบ

นั่งเก้าอี้ “แม่ทัพภาค 4” และกำเนิดฉายา “นายพลอีเอ็ม”

       เมื่อก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง แม่ทัพภาคที่ 4 ในช่วงปี 2551–2553 ภารกิจหลักคือการควบคุมสถานการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ทว่าแนวทางการทำงานของ พล.อ.พิเชษฐ์ กลับสร้างความแปลกใหม่ให้กับยุทธศาสตร์ความมั่นคง

        แทนที่จะพึ่งพามาตรการทางทหารหรือยุทธการปิดล้อมตรวจค้นเพียงอย่างเดียว พล.อ.พิเชษฐ์ เลือกที่จะขับเคลื่อนงานด้านการพัฒนาคู่ขนานกันไป โดยมุ่งเน้นแก้ปัญหา “ปากท้อง” และ “สิ่งแวดล้อม” ของประชาชนในพื้นที่

       เขานำแนวคิดเรื่อง จุลินทรีย์ที่มีประสิทธิภาพ (EM) และเกษตรชีวภาพ มาประยุกต์ใช้ในการบำบัดน้ำเสีย จัดการขยะ และฟื้นฟูพื้นที่เกษตรกรรม ทั้งการฟื้นฟูคลองและแม่น้ำในภาคใต้ จนเกิดเป็นกระแสและภาพจำในหน้าสื่อมวลชนที่ขนานนามเขาว่า “นายพลอีเอ็ม”

     แม้แนวทางดังกล่าวจะได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากมวลชนในพื้นที่บางส่วนที่เห็นผลเป็นรูปธรรมด้านสิ่งแวดล้อม แต่ในขณะเดียวกันก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์และข้อถกเถียงในแวดวงความมั่นคงว่า การให้น้ำหนักกับงานพัฒนามากเกินไป อาจทำให้ความเข้มข้นในภารกิจด้านยุทธการลดลงหรือไม่

       พล.อ.พิเชษฐ์ ดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 4 ได้ประมาณ 2 ปี ก่อนจะส่งมอบตำแหน่งต่อให้ พล.ท.อุดมชัย ธรรมสาโรรัชต์ ในวันที่ 1 ตุลาคม 2553 และขยับขึ้นรับตำแหน่ง ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก จนเกษียณอายุราชการ

เมื่อชัยชนะไม่ได้จบลงแค่เสียงปืนเงียบ

        ประวัติการทำงานของ พล.อ.พิเชษฐ์ วิสัยจร สะท้อนให้เห็นถึงวิวัฒนาการของแนวคิดทางการทหาร จาก “นักรบ” ที่ต้องจับอาวุธปกป้องอธิปไตยในสมรภูมิช่องบก สู่การเป็น “นักพัฒนา” ที่เชื่อว่าการดับไฟความขัดแย้งในระยะยาว ไม่สามารถใช้เพียงกำลังเข้าปราบปราม

ร่องรอยของ “นายพลอีเอ็ม” ทิ้งแง่คิดสำคัญไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ความมั่นคงว่า ท้ายที่สุดแล้ว ชัยชนะที่แท้จริงของกองทัพอาจไม่ได้วัดกันในวันที่เสียงปืนสงบลง แต่วัดกันในวันที่ผืนดินแห่งความขัดแย้งได้รับการฟื้นฟู และประชาชนสามารถกลับมาดำรงชีวิตบนความมั่นคงทางอาหารและคุณภาพชีวิตได้อย่างยั่งยืน.

The post เส้นทางชีวิต “พล.อ.พิเชษฐ์ วิสัยจร” จากนักรบเดนตาย “สมรภูมิช่องบก” สู่ “นายพลอีเอ็ม” ดับไฟใต้ appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

     

     เปิดคลิปภาพวงจรปิด พฤติการณ์กลุ่มติดอาวุธชุดดำสุดอุกอาจ ควงปืนยาวยึด “โกลบอลเฮ้าส์” ห้างยักษ์ขายวัสดุก่อสร้างในเมืองปัตตานี วางระเบิดป่วน 3 ลูก พร้อมโชเล่ย์บอมบ์ถังแก๊ส พ่วงแกลลอนน้ำมัน โชคดีกู้ได้หวุดหวิด ฮือฮาทิ้ง “นาฬิกาปาตานี” ให้ดูต่างหน้า คาดจงใจประกาศศักดา โชว์สัญลักษณ์แยกดินแดน

ความคืบหน้าเหตุการณ์ระทึกเมื่อช่วงค่ำของวันเสาร์ที่ 29 ส.ค.69 กลุ่มติดอาวุธบุกยึดห้างสรรพสินค้า “โกลบอลเฮ้าส์” ซึ่งจำหน่ายวัสดุก่อสร้างแบบครบวงจร ตั้งอยู่บริเวณแยกบานา อำเภอเมืองปัตตานี ก่อนไล่ต้อนพนักงานและประชาชนออกจากอาคารห้างฯ แล้ววางระเบิดป่วน 3 จุดนั้น

เหตุการณ์ที่เกิดต่อเนื่องมา คือ มีความพยายามก่อวินาศกรรมซ้ำด้วยรถจักรยานยนต์พ่วงข้าง หรือ รถโชเล่ย์ โดยประกอบระเบิดและวางแกลลอนน้ำมันเอาไว้ หวังให้เกิดการระเบิดและเพลิงไหม้ (โชเล่ย์บอมบ์) โชคดีเจ้าหน้าที่เก็บกู้ไว้ได้ทัน

ที่น่าสนใจอย่างยิ่งก็คือ ชุดสืบสวนพบหลักฐานชิ้นสำคัญ “นาฬิกา PATANI” (ปาตานี) ตกอยู่ในที่เกิดเหตุ เป็นนาฬิกาข้อมือ ทรงกลม แบบเข็มบอกเวลา บนหน้าปัดเขียนตัวหนังสือภาษาอังกฤษคล้ายเป็นชื่อยี่ห้อ หรือรุ่นของนาฬิกาว่า “PATANI” ซึ่งเป็นคำที่กลุ่มขบวนการที่อ้างอุดมการณ์แบ่งแยกดินแดนและแนวร่วม ใช้เรียกพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ว่าเป็นดินแดน “ปาตานี” และที่หน้าปัดนาฬิกายังมีภาพคล้ายแผนที่ ซึ่งน่าจะหมายถึงแผนที่ของดินแดนที่พวกตนเรียกว่า “ปาตานี” ก็เป็นได้

เบื้องต้นเจ้าหน้าที่คาดว่า การที่พบนาฬิกาข้อมือเรือนนี้ น่าจะเป็นความจงใจทิ้งไว้ของกลุ่มผู้ก่อเหตุ เพื่อเป็นสัญลักษณ์การประกาศตัวตนของขบวนการที่อ้างอุดมการณ์แบ่งแยกดินแดน

สำหรับเหตุการณ์ระทึกขวัญที่โกลบอล เฮาส์ ห้างขนาดใหญ่ที่เปิดจำหน่ายวัสดุก่อสร้างแบบครบวงจร ในเมืองปัตตานี มีพฤติการณ์ของคนไทยและไทม์ไลน์ ซึ่งรวบรวมได้จากภาพที่บันทึกได้โดยกล้องวงจรปิด ดังนี้

เวลา 18.45 น. กลุ่มคนร้ายจำนวน 5 คน แต่งกายด้วยชุดสีดำ ปกปิดใบหน้า พร้อมอาวุธปืนยาวครบมือ ขี่รถจักรยานยนต์ 2 คัน และรถโชเล่ย์ที่บรรทุกสิ่งของมาเต็มคันรถเข้าไปยังบริเวณห้าง

จากนั้นคนร้ายส่วนหนึ่งได้เข้าประชิด จี้ควบคุมตัวพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ป้อมยาม ขณะที่กำลังจำนวนหนึ่งถืออาวุธปืนบุกเข้าไปภายในห้าง ตะโกนไล่พนักงานและประชาชนให้ออกไปจากพื้นที่ทั้งหมด

ปฏิบัติการเป็นไปอย่างรวดเร็ว กลุ่มผู้ก่อเหตุได้ลอบวางระเบิดขนาดเล็กจำนวน 3 ลูก พร้อมกับให้คนร้ายอีกคนขับรถโชเล่ย์ ซึ่งบรรทุกถังแก๊ส ประกอบเป็นระเบิดแสวงเครื่อง และมีน้ำมันบรรจุแกลลอนจำนวน 8 แกลลอน เข้าไปจอดทิ้งไว้ภายในตัวห้าง ก่อนที่ทั้งหมดจะพากันหลบหนีไป ใช้เวลารวมทั้งหมดที่ปรากฏในคลิปภาพจากกล้องวงจรปิดเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

เวลา 19.00 น. ระเบิดขนาดเล็กทั้ง 3 ลูกที่ถูกวางไว้ ได้ทยอยทำงาน ส่งเสียงระเบิดดังสนั่น แต่เบื้องต้นพบว่าไม่ได้สร้างความเสียหายต่อโครงสร้างของอาคารห้างมากนัก

ต่อมา พล.ต.ท.ปิยะวัฒน์ เฉลิมศรี ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 9 เข้าบัญชาการเหตุการณ์ และควบคุมพื้นที่ พร้อมประสานชุด EOD เข้าเก็บกู้และถอดสลักวงจรวัตถุระเบิดถังแก๊สที่วางมาในรถโชเล่ย์ได้สำเร็จ

มีรายงานว่า เจ้าหน้าที่ชุดตรวจที่เกิดเหตุพบ “นาฬิกาข้อมือ” เป็นนาฬิกาแบบเข็ม หน้าปัดกลม ตก 1 เรือน

เมื่อนำมาตรวจสอบอย่างละเอียดพบว่า แต่เป็นนาฬิกาข้อมือพลาสติกสีดำ กลไกแบบควอตซ์ (QUARTZ) ซึ่งหมายถึงนาฬิกาที่ทำงานด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์ ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ ที่หน้าปัดเขียนคำว่า PATANI และสกรีนภาพแผนที่ “ปาตานีดารุสลาม” หรือที่เชื่อกันว่าเป็นดินแดนรัฐปาตานี ตามความเชื่อของกลุ่มขบวนการที่อ้างอุดมการณ์แบ่งแยกดินแดน ไว้บนหน้าปัดด้วย ส่วนตัวเรือนเป็นพลาสติก ใช้เข็มบอกเวลา ตัวเลขระบุเวลาเป็นเลขอารบิก

เบื้องต้นสันนิษฐานว่า นาฬิกานี้ถูกผลิตขึ้นเพื่อเป็น “ของที่ระลึกเชิงอุดมการณ์” มอบให้แก่สมาชิกระดับปฏิบัติการในพื้นที่ชายแดนใต้

“การพบนาฬิกาเรือนนี้ อาจไม่ใช่ความบังเอิญที่ทำตกไว้ แต่อาจเป็นความตั้งใจทิ้งไว้เพื่อใช้เป็น ‘ลายเซ็น’ ประกาศตัวตนของกลุ่มขบวนการก็เป็นได้” เจ้าหน้าที่รายหนึ่งตั้งข้อสังเกต

อย่างไรก็ดี เจ้าหน้าที่ชุดพิสูจน์หลักฐานได้เก็บลายนิ้วมือแฝงและหลักฐานอื่นๆ เพื่อใช้หาเบาะแสของกลุ่มผู้ก่อเหตุต่อไป

The post กู้ระทึกโชเล่ย์บอมบ์ห้างใหญ่ปัตตานี ฮือฮาทิ้ง “นาฬิกา PATANI” ท้าทาย! appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

         ตลอดระยะเวลากว่า 2 ทศวรรษของสถานการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ภาพจำที่ปรากฏผ่านสื่อกระแสหลักมักหนีไม่พ้นรายงานเหตุรุนแรง ตัวเลขผู้สูญเสีย และความคืบหน้าบนโต๊ะเจรจาสันติภาพ ทว่าภายใต้ร่มเงาของงบประมาณด้านความมั่นคงที่ถูกทุ่มลงไปหลายแสนล้านบาท ยังมี “ความจริง” อีกหลายมิติที่ถูกกดทับ และรอคอยการชำแหละอย่างเป็นระบบ

ชำแหละ ‘อุตสาหกรรมความขัดแย้ง’ และผล ประโยชน์ทับซ้อน        

       ปฏิเสธไม่ได้ว่า “ความไม่สงบ” ได้กลายเป็นระบบนิเวศทางเศรษฐกิจรูปแบบหนึ่ง แหล่งข่าวในพื้นที่และนักวิชาการหลายสำนักต่างชี้ให้เห็นถึงการเติบโตของธุรกิจสีเทา การลักลอบค้าของเถื่อนข้ามพรมแดน เครือข่ายภัยแทรกซ้อน ไปจนถึงกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างงบความมั่นคงในแต่ละปี การคงอยู่ของสถานการณ์อาจกลายเป็นเกราะกำบังชั้นดีให้กับกลุ่มผลประโยชน์เหล่านี้ หากความสงบเกิดขึ้นจริง คำถามสำคัญที่ต้องตรวจสอบคือ มีเครือข่ายใดบ้างที่สูญเสียรายได้และพยายาม “หล่อเลี้ยง” ความขัดแย้งนี้อยู่

วิกฤตสาธารณสุขเงียบ ‘บาดแผลทางจิตใจข้ามรุ่น’ 

     นอกเหนือจากการตั้งงบประมาณเยียวยาด้วยตัวเงิน ภาครัฐมักละเลยบาดแผลที่มองไม่เห็น ภาวะความผิดปกติทางอารมณ์หลังเผชิญเหตุการณ์สะเทือนขวัญ ไม่ได้เกิดจำกัดวงแค่ผู้สูญเสีย แต่ลุกลามถึงเด็กที่เติบโตมาท่ามกลางด่านตรวจและเสียงปืน รวมถึงเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการชั้นผู้น้อย นี่คือระเบิดเวลาทางสุขภาพจิตที่ถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น ซึ่งปัจจุบันพื้นที่ยังขาดแคลนบุคลากรและระบบการบำบัดทางจิตเวชที่สอดคล้องกับบริบทพหุวัฒนธรรมอย่างรุนแรง

รื้อมายาคติคู่ขัดแย้ง สู่ ‘ความหลากหลายที่ซ้อนทับ’

      การตีความปัญหาชายแดนใต้ผ่านเลนส์คู่ขัดแย้ง “พุทธ-มุสลิม” หรือ “รัฐ-ผู้เห็นต่าง” เป็นการลดทอนความซับซ้อนของพื้นที่อย่างมีนัยสำคัญ ในโครงสร้างประชากรจริงมีความสลับซับซ้อนสูง ตั้งแต่กลุ่มทุนเครือข่ายคนไทยเชื้อสายจีนที่กุมชะตาเศรษฐกิจเมือง กลุ่มชาติพันธุ์ดั้งเดิมอย่างโอรังอัสลี ไปจนถึงความหลากหลายทางความคิดภายในชุมชนมุสลิมเอง ที่มีทั้งขั้วอนุรักษ์นิยมและกลุ่มก้าวหน้า ซึ่งพลวัตทางการเมืองของทุกกลุ่มล้วนส่งผลต่อทิศทางสันติภาพทั้งสิ้น

พลังเงียบคนรุ่นใหม่และ ‘เศรษฐกิจสร้างสรรค์’

      ท่ามกลางภาพลักษณ์พื้นที่สีแดง มีการก่อตัวของกลุ่มคนรุ่นใหม่ในปัตตานี ยะลา และนราธิวาส ที่ใช้ทุนทางวัฒนธรรมเป็นเครื่องมือต่อรอง ปรากฏการณ์ร้านกาแฟพิเศษ  ที่เติบโตอย่างก้าวกระโดด ศิลปะร่วมสมัย ซีนดนตรีอินดี้ หรือกลุ่มสตาร์ทอัพ ทิศทางเหล่านี้ไม่ใช่เพียงการทำธุรกิจ แต่คือความพยายามนิยามอัตลักษณ์ “คนปาตานี” ขึ้นใหม่ ให้หลุดพ้นจากการถูกผูกขาดโดยวาทกรรมความรุนแรงของรัฐ

สถานะผู้หญิง จาก ‘เหยื่อ’ สู่ ‘เสาหลัก’ การขับเคลื่อนสังคม

       บ่อยครั้งที่สื่อมักผลิตซ้ำภาพผู้หญิงในฐานะผู้รับผลกระทบหรือหญิงม่าย ทว่าข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับพื้นที่พบว่า สตรีชายแดนใต้คือกลไกหลักในการพยุงเศรษฐกิจฐานราก เป็นแกนนำเครือข่ายภาคประชาสังคม และทำหน้าที่เจรจาไกล่เกลี่ยความขัดแย้งระดับรากหญ้า บทบาทที่แท้จริงของพวกเธอคือกลไกสร้างสันติภาพ  ที่ภาครัฐยังไม่สามารถดึงศักยภาพเชิงโครงสร้างนี้มาใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่

       ทั้งหมดนี้สะท้อนให้เห็นว่า การแก้ปัญหาชายแดนใต้ไม่อาจพึ่งพาเพียงมาตรการปิดล้อมตรวจค้นหรืองบประมาณความมั่นคง แต่ต้องอาศัยการตรวจสอบโครงสร้างผลประโยชน์อย่างโปร่งใส และการเปิดพื้นที่ทางการเมืองให้สอดรับกับความเปลี่ยนแปลงของสังคม

The post  แกะรอย ‘อุตสาหกรรมความขัดแย้ง’ สู่ ‘บาดแผลข้ามรุ่น’ ที่รัฐ-สื่อมักมองข้าม appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

     กรณีรัฐบาลอนุทิน ตัดสินใจตั้งเลขาธิการ สมช. โดยโยก “บิ๊กทหาร” จากกองทัพ “ข้ามห้วย” มารับตำแหน่ง สูตรเดียวกับรัฐบาล “ลุงตู่” ทำให้เกิดข้อถกเถียงหลายประการ

หนึ่ง คือ ฝ่ายการเมืองแทรกแซง สมช.อีกแล้วใช่หรือไม่

สอง คือ ข้าราชการประจำที่เป็นลูกหม้อใน สมช.ไม่มีความสามารถมากพอหรืออย่างไร ทำแบบนี้กระทบขวัญกำลังใจหรือไม่

สาม คือ เหตุผลที่แท้จริงเป็นการแก้ไขปัญหา “เก้าอี้ไม่พอ” ในกองทัพหรือเปล่า

สี่ สำคัญที่สุด องค์กรแห่งนี้มีสถานะและศักยภาพคุมงานความมั่นคงระดับประเทศได้จริงหรือ

อ่านประกอบ : ย้อนยุค คสช. – รัฐบาลน้ำเงินเปิดเก้าอี้ “เลขาฯสมช.” รอบิ๊กทหารอกหัก!

ประเด็นทั้งหมดนี้ ศาสตราจารย์ ดร.สุรชาติ บำรุงสุข นักวิชาการด้านความมั่นคงชื่อดัง อธิบายเอาไว้อย่างแจ่มชัด

@@ สมช.ในอุดมคติ! @@

วันนี้ถ้าเราติดตามข่าวบนหน้าจอทีวี เราจะคุ้นเคยอย่างมากกับหน่วยงานที่ชื่อ “สภาความมั่นคงแห่งชาติ” หรือที่เรียกตัวย่อว่า “สมช.” … ชื่อองค์กรนี้อยู่ในหัวข่าวในช่วงนี้มาโดยตลอด

หรือถ้าใครจำประวัติศาสตร์การเมืองไทยได้ ก็ด้วยการย้ายเลขา สมช. นี้แหละ ที่ทำให้นายกฯ ยิ่งลักษณ์ ต้องเผชิญกับความผิดในทางคดี มิใยจะมีการโต้แย้งว่า นายกฯ มีอำนาจในการย้ายข้าราชการในระบบได้

แต่ในอีกด้าน จะมีใครสักคนตั้งคำถามไหมว่า สมช. ทำงานอะไรทางด้านความมั่นคง หรือมีบทบาทและหน้าที่อะไร อาจจะเพราะเป็นเรื่องความมั่นคง ความรับรู้เรื่องขององค์กรนี้จึงมีความจำกัดมาก

ผมอยากขอเริ่มต้น ด้วยการตั้งข้อสังเกตว่า ทั้งนักการเมืองที่จะต้องเข้ามารับตำแหน่งในการเป็นรัฐบาล ผู้บริหาร สมช. และอาจจะรวมถึงผู้นำทหาร อาจจะมีมุมมองที่แตกต่างกันออกไป

แต่ในมุมมองเหล่านั้น คำถามที่สำคัญคือ ผู้มีอำนาจมีความเข้าใจถึงบทบาทของ สมช. ในฐานะของการเป็นองค์กรหลักด้านความมั่นคงของประเทศเพียงใด

คงต้องทำความเข้าใจร่วมกันว่า ทุกประเทศมีองค์กรในแบบ สมช.เหมือนกันหมด แต่อาจจะมีชื่อแตกต่างกันออกไปบ้าง เพราะทุกประเทศจะต้องมีองค์กรที่รับบทบาทเป็นองค์กรด้านความมั่นคงในระดับนโยบาย

@@ การจัดอำนาจ @@

สมช. เป็นผลผลิตโดยตรงของยุคสงครามเย็น ที่กำเนิดขึ้นในสมัย จอมพลสฤษฏ์ ธนะรัชต์ และเป็นการนำเอารูปแบบของ สมช. อเมริกันเข้ามาเป็นตัวแบบ

ดังนั้น เลขา สมช. จึงเป็นบุคคลที่มาจากการแต่งตั้งของฝ่ายการเมือง และฝ่ายข้าราชการประจำจะขึ้นมาดำรงตำแหน่งสูงสุดด้วยการเป็น “ปลัด” (ในยุคก่อนนั้น เรียกตำแหน่งนี้ว่า “ปลัดบัญชาการ”)

ตัวแบบของสหรัฐ เป็นมาตรฐานในการวางระบบงานความมั่นคง เนื่องจากความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดทางด้านความมั่นคงและการทหารระหว่างสหรัฐกับไทยในยุคสงครามเย็น

การจัดเช่นนี้ ทำให้เกิดการ “ลากเส้นแบ่ง” ที่ชัดเจนระหว่างฝ่ายการเมืองกับฝ่ายข้าราชการประจำ ซึ่งจะไม่ทำให้เกิดข้อถกเถียงในเรื่องของตำแหน่งของเลขา สมช. เพราะตำแหน่งนี้เป็นเรื่องของฝ่ายการเมืองที่จะเป็นฝ่ายแต่งตั้ง

ในระบบของสหรัฐ จึงให้ “ที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติ” (National Security Adviser) ของทำเนียบขาว เข้ามาเป็นผู้ดูแล สมช. และกำกับการทำงานของเจ้าหน้าที่ใน สมช. (NSC Staff)

ถ้าเราลาก “เส้นแบ่งอำนาจ” นี้ได้ เราจะไม่ต้องถกเถียงกันว่า ข้าราชการคนใดใน สมช. จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดในทางราชการในการเป็น เลขา สมช. เพราะเลขาฯ จะมาจากการเลือกของฝ่ายการเมือง และคนในองค์กรจะขึ้นมาสุดที่ตำแหน่ง “ปลัด สมช.”

และทั้ง จะไม่มีคดีฟ้องร้องเช่นในสมัยนายกฯ ยิ่งลักษณ์ ที่นายกฯ ย้ายเลขา สมช. แล้วเกิดเป็นความผิดทางกฎหมาย (แล้วทำไมการย้ายเลขา สมช. ครั้งนี้ ไม่มีใครฟ้องร้อง !!)

เส้นแบ่งอำนาจเช่นนี้ มีความสำคัญที่จะช่วยป้องกันความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลกับข้าราชการประจำ และมีความชัดเจนในการจัดสถานะของตำแหน่ง อาจจะเปรียบได้คล้ายกับกระทรวงต่างๆ ที่ตำแหน่งสูงสุดเป็นฝ่ายการเมืองที่เป็นรัฐมนตรี และฝ่ายข้าราชการประจำจะดำรงตำแหน่งสูงสุดเป็นปลัดของกระทรวงนั้นๆ

ดังที่กล่าวแล้ว ไทยเคยใช้ “โมเดลอเมริกัน” มาก่อนนับตั้งแต่ยุคจอมพลสฤษฏ์ แต่ในสมัยของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ได้เกิดการจัด สมช. ให้เป็นแบบระบบราชการไทย ด้วยการแก้กฎหมายให้ตำแหน่งเลขาฯ เป็น “ตำแหน่งข้าราชการประจำ” ซึ่งก็มีนัยถึง คนเป็นเลขา สมช. คือ คนที่เดินตามระบบราชการจนถึงระดับสูงสุด

สภาวะเช่นนี้คือ การทำให้ สมช. เป็น “องค์กรราชการตามปกติ” นั่นเอง

ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่นายกฯ จะกล้ารื้อ “ระบบแต่งตั้ง” ให้กลับมาเป็นแบบเดิม ที่เป็นเรื่องของฝ่ายการเมือง เพื่อให้ข้อถกเถียงการเลือกเลขา สมช. ไม่กลายเป็นประเด็นทางการเมืองอย่างไม่มีจุดจบ

@@ บทบาทในเชิงอุดมคติ @@

การเลือกเลขา สมช. นับจากรัฐบาลพลเอกเปรม จึงเป็นการเลือกแบบระบบราชการทั่วไป และไม่ใช่การที่ฝ่ายการเมืองจะเลือกบุคคลที่เห็นชอบมารับตำแหน่ง ทั้งที่องค์กรความมั่นคงอย่าง สมช. มีลักษณะของงานในแบบเฉพาะของตัวเอง ทั้งยังเป็นองค์กรในเชิงนโยบาย เพราะ สมช. ต้องทำงานในระดับนโยบาย ไม่ใช่หน่วยที่จะใช้ทำงานในระดับยุทธวิธี หรือลงมาทำงานในระดับล่างๆ ที่อาจจะดูสนุก แต่ก็ไม่ใช่ “กิจของ สมช.” โดยตรง

อย่างไรก็ตาม ดังที่ได้กล่าวแล้วว่า สมช. เป็นองค์กรในระดับนโยบาย จึงอาจกล่าวในภาพรวมได้ว่า สมช. มีภารกิจด้านความมั่นคง 3 ประการหลักในเบื้องต้น คือ

1.การทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาด้านความมั่นคงและการต่างประเทศให้กับผู้นำประเทศ
2.การเป็นจุดศูนย์กลางของการประสานงานของหน่วยงานความมั่นคงอื่นที่อยู่ในลำดับถัดไป
3.ทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้นำประเทศ เช่น การจัดเตรียมข้อมูลสำหรับนายกฯ ในการตอบคำถามในสภา หรือตอบคำถามสื่อมวลชน เป็นต้น

ดังนั้น จึงอาจกล่าวเป็นพื้นฐานได้ว่า สมช. ด้านหนึ่งเป็น “ที่ปรึกษาด้านความมั่นคง” ให้แก่นายกฯ และอีกด้านหนึ่ง เป็นกลไกในการช่วยเหลือนายกฯ ทั้งการประสานงาน และการเตรียมข้อมูล ซึ่งน่าสนใจที่จะตั้งข้อสังเกตว่า สมช. ไทยในปัจจุบัน ได้แสดงบทบาทและทำหน้าที่ในลักษณะดังกล่าวหรือไม่เพียงใด

เราอาจจะพบว่า ในปัจจุบัน สมช. มักจะชอบ “ทำในสิ่งที่ไม่ใช่กิจของสงฆ์” เช่น การจัดหลักสูตรเช่นที่หน่วยราชการชอบทำ, ทำหนังสือ/วารสาร เป็นต้น จนต้องถามว่า มี สมช. ประเทศไหนในโลกทำหลักสูตรสอน เสมือนหนึ่ง สมช. ไทยว่างงาน และไม่มีงานความมั่นคงทำ จึงต้องมาทำหลักสูตรสอน เป็นต้น

การที่ สมช. ไม่รักษาบทบาทของการเป็น “องค์กรเชิงนโยบาย” จึงทำให้ สมช. กลายเป็น “ไม้ประดับ” ด้านความมั่นคง และไม่ได้รับการให้ความสำคัญเท่าที่ควรในบริบทของงานนโยบาย และในอีกด้านหนึ่ง สมช. จะต้องระวังที่จะไม่ทำตัวเองให้กลายเป็นเพียง “ดอกไม้ริมทาง” ที่คนในประชาคมความมั่นคงจะมองไม่ถึงเห็นคุณค่าขององค์กร เพราะ สมช. ไม่ทำงานที่ควรทำ และไปทำในสิ่งที่ไม่ใช่กิจของตน

การเกิดปัญหาเช่นนี้มีส่วนอย่างสำคัญมาจากความไม่เข้าใจของฝ่ายการเมืองด้วย หรือเกิดจากการที่ฝ่ายการเมืองละทิ้งงานความมั่นคง โดยมองไม่เห็นความสำคัญของนโยบายทางด้านนี้ หรือไม่ให้ความสำคัญกับงานด้านนี้ เป็นต้น

@@ ความท้าทายกับทุกฝ่าย! @@

สุดท้ายนี้ จะเห็นได้ชัดว่าไม่ว่าจะเป็นในเวทีโลก หรือเวทีไทยนั้น สถานการณ์ความมั่นคงมีความซับซ้อนและท้าทายมากขึ้นไม่หยุด ฉะนั้น ถ้ารัฐบาลจะต้องกำหนดนโยบายความมั่นคงแห่งชาติให้สอดคล้องกับความผันแปรของปัญหาความมั่นคงในด้านต่างๆ แล้ว เราคงต้องคาดหวังให้ สมช. เป็นองค์กรที่มีบทบาทในการสร้างความมั่นคงแห่งชาติ และเป็นองค์กรที่ดำเนินงานในเชิงนโยบาย

ในสภาวะเช่นนี้ สังคมไทยคงไม่อยากได้ สมช. ที่มีความหมายถึง “สภามึนงงแห่งชาติ” อันเป็นผลจากการที่ผู้บริหาร สมช. มีอาการ “มึนๆ” กับบทบาทของตน ประกอบกับฝ่ายการเมือง ก็มีลักษณะ “งงๆ” กับการใช้ สมช. เป็นเครื่องมือในกระบวนการทำนโยบายความมั่นคงของประเทศไทย

The post การเมือง หรือ ลูกหม้อ? ใครควรคุม สมช.ในอุดมคติ appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

     “ชุมชนอยากให้เราอยู่ไหม?” เป็นคำถามบาดใจจาก “อุปถัมภ์ ศิริชัย” แห่ง “บริษัทศรีสมัย” ผู้ประกอบธุรกิจค้าส่งรายใหญ่ของสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ผู้ได้รับสิทธิบริหารจัดการแฟรนไชส์ร้านสะดวกซื้อ เซเว่น อีเลฟเว่น จำนวน 136 สาขา ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

คำถามนี้อาจไม่ต้องการคำตอบ แต่น่าจะเป็นการระบายความอัดอั้น หลังจากร้านเซเว่นฯ ถูกเผาซ้ำอีก 2 สาขาในสถานการณ์ป่วนใหญ่ 22-23 ส.ค.69 ที่ผ่านมา

เหตุการณ์ร้ายรอบนี้ไม่ใช่แค่บุกเผา หรือแอบเข้าไปเผา แต่กลุ่มติดอาวุธไม่ต่ำกว่า 7- 8 คน ใช้อาวุธปืนสั้นและปืนยาวข่มขู่พนักงาน และประชาชนภายในร้านสะดวกซื้อเซเว่น อีเลฟเว่น สาขาบางปู อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี จากนั้นจึงได้วางระเบิดจนทำให้เกิดเพลิงไหม้

แรงระเบิดสร้างความเสียหายอย่างหนัก เหตุเกิดในคืนวันที่ 22 ส.ค.69 ซึ่งเป็นคืนที่เกิดเหตุป่วนหลายจุดในพื้นที่ 27 อำเภอของ 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้

แต่ความเสียหายไม่ได้จบแค่วันนั้น เพราะในค่ำวันที่ 24 ส.ค.69 ถัดมาอีกเพียงวันเดียว กลุ่มติดอาวุธได้ออกมาก่อเหตุกับร้านสะดวกซื้อเซเว่น อีเลฟเว่น สาขาลางา อ.มายอ จ.ปัตตานี ด้วยพฤติกรรมในลักษณะเดียวกันกับที่ก่อเหตุกับเซเว่นฯ สาขาบางปู

อุปถัมภ์ ศิริชัย กรรมการบริษัท ศรีสมัย จำกัด สะท้อนความรู้สึกในฐานะคนในพื้นที่ที่ทำธุรกิจมายาวนานกว่า 50 ปี และผ่านเหตุการณ์ความไม่สงบมาตลอด 20 ปีที่ผ่านมา

“จุดประสงค์หลักของธุรกิจเราไม่ใช่หวังแค่ผลกำไร แต่คือการสร้างงาน สร้างอาชีพ และยกระดับเศรษฐกิจชุมชน” อุปถัมภ์ บอกถึงความตั้งใจ ก่อนจะบอกว่า แต่เหตุการณ์ที่สาขาบางปู ซึ่งถูกลอบวางเพลิงเป็นครั้งที่ 2 แล้ว ทำให้บริษัทต้องกลับมาตั้งคำถามตัวใหญ่ถึงจุดยืนของตนเอง

“พอโดนเข้า 2 รอบแล้ว เราก็ไม่แน่ใจว่า ท้องถิ่นบริเวณนี้อยากให้เราอยู่หรือเปล่า แปลว่าพื้นที่อาจจะไม่เหมาะสมก็ได้ สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้มันทำให้เรากลับมาทบทวนอีกหลายๆ ครั้งว่า การที่เราเข้ามาเพื่อช่วยพัฒนาชุมชน มันเป็นผลดีหรือผลเสียกับชุมชนมากกว่ากัน เราไม่ได้ตั้งใจจะมาทำร้ายชุมชน แต่เราต้องการที่จะมาพัฒนา”

อุปถัมภ์ ขยายความว่า เมื่อเศรษฐกิจเติบโต การจ้างงานจะเกิดขึ้น ชาวบ้านรอบข้างก็จะมีธุรกิจที่เติบโตตามไปด้วย แต่เมื่อเกิดเหตุรุนแรงซ้ำซาก จึงต้องกลับมาทบทวนว่าทิศทางที่ทำอยู่ถูกต้องหรือไม่ และการตั้งร้านสะดวกซื้อกลายเป็นการสร้างความไม่ปลอดภัยให้กับคนในพื้นที่หรือเปล่า ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องพูดคุยกับคนในชุมชนอย่างจริงจัง

เมื่อถูกถามถึงสถิติผลกระทบที่ธุรกิจในเครือได้รับตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผู้บริหารจากศรีสมัย ระบุว่า ธุรกิจตกเป็นเป้าหมายในการทำลายภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจมาอย่างต่อเนื่อง

“จำนวนสาขาในปัจจุบัน 136 สาขา ครอบคลุม 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ความเสียหายที่ผ่านมา เกิดเหตุการณ์ความรุนแรงทั้งขนาดเล็กและใหญ่กับธุรกิจในเครือ เกือบ 100 ครั้ง เป้าหมายแฝงของผู้ก่อเหตุ มุ่งเป้าทำลายภาพความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจในพื้นที่โดยตรง”

แม้จะเผชิญกับความสูญเสียและความท้อแท้ แต่อุปถัมภ์ยืนยันว่า ธุรกิจยังคงต้องเดินหน้าต่อไป โดยได้รับกำลังใจที่สำคัญจาก พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง หัวหน้าพรรคประชาชาติ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ซึ่งลงพื้นที่มาเยี่ยมให้กำลังใจทันที รวมถึงผู้นำท้องถิ่น ผู้นำท้องที่ และพี่น้องประชาชนที่เข้ามาให้กำลังใจ

แต่ฟันเฟืองสำคัญที่ทำให้ยอมแพ้ไม่ได้ คือพนักงานและครอบครัวที่ต้องพึ่งพาบริษัท

“เราเป็นคนพื้นที่ เราเติบโตมากับในพื้นที่ เรารักแผ่นดินบ้านเกิดเรา ถ้าเราไม่ช่วยแล้วมันก็ไม่มีใครช่วย เรายังต้องทำต่อไป เรามีน้องๆ พนักงานที่เราต้องดูแล ถ้าคูณด้วยจำนวนครอบครัวที่เขาต้องดูแลด้วย ผมว่าร่วมๆ หมื่นคนได้ที่จะต้องรับผิดชอบ”

ท้ายที่สุด อุปถัมภ์ ย้ำว่า ทางออกของเรื่องนี้คือการจับเข่าคุยกันระหว่างภาคธุรกิจและชุมชน เพื่อหาข้อตกลงร่วมกันที่จะทำให้เศรษฐกิจเดินหน้าต่อไปได้บนพื้นฐานของความปลอดภัย

“เราเชื่อมั่นว่า 3 จังหวัดดีมากกว่านี้ได้ ถ้าเราทุกคนร่วมมือช่วยกัน”

The post ท้อแต่ไม่ถอย! เซเว่นฯตกเป็นเป้านับร้อยครั้ง แต่ยังสู้ต่อสร้าง ศก.ชุมชน appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

       นายกูเฮง ยาวอหะซัน อดีต สส.นราธิวาส พรรคประชาชาติ และอดีตเลขานุการ รมว.ยุติธรรม (พ.ต.อ.ทวี สอดส่อง) กล่าวว่า ชาวบ้านยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่ายิงจากเฮลิคอปเตอร์จริง เด็กที่บาดเจ็บเป็นคนขับ พอโดนยิงก็เปลี่ยนมาซ้อนท้าย

“ถามว่าถ้าเขาเป็นโจรจริง ทำไมโดนยิงแล้วต้องรีบขับรถไปหาผู้ใหญ่บ้าน ไปขอความช่วยเหลือที่ อบต. ตอนนี้ชาวบ้านพร้อมออกมาเป็นพยาน เราต้องเอาความจริงและความยุติธรรมมาเป็นศูนย์กลาง” นายกูเฮง กล่าว

The post อดีต สส.นราฯ ยันวัยรุ่นไม่ใช่ผู้ก่อความไม่สงบ appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

       นพ.พรประสิทธิ์ จันทระ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลนราธิวาสราชนครินทร์ แถลงข่าวและข้อมูลทางการแพทย์ว่า บาดแผลของคนไข้ รูเข้าอยู่ด้านหน้าบริเวณสะดือ ขนาดประมาณ 1 เซ็นติเมตร ทะลุออกด้านหลังเหนือเอว ขนาดประมาณ 2-3 เซ็นติเมตร โดยไม่โดนกระดูกเชิงกราน

“หากตั้งสมมติฐานว่าคนไข้ยืนอยู่ มุมยิงคาดว่าจะไม่ได้ขนานพื้น แต่อาจจะสูงขึ้นมาประมาณ 30 องศา ทั้งนี้ อานุภาพทำลายล้างไม่มากนัก จึงดูไม่น่าจะเป็นอาวุธที่มีการทำลายล้างสูง เพราะหากเป็นเช่นนั้นต้องมีกระดูกเชิงกรานแตกหัก หรืออวัยวะภายในบาดเจ็บรุนแรงร่วมด้วย” ผู้อำนวยการโรงพยาบาล ระบุ

@@ เป็นไปได้ยิงจากปืนพกประจำกาย จนท.

เจ้าหน้าที่ทหารนายหนึ่งในพื้นที่ จ.นราธิวาส (ขอสงวนนาม) เปิดเผยข้อมูลกับ “ทีมข่าว” ว่า ผู้บาดเจ็บถูกยิงจากอาวุธปืนประจำกายของเจ้าหน้าที่ทหารยศ “จ่า” ที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ โดยเป็นอาวุธปืนเล็กจู่โจม (คาร์บิน) ไม่ใช่อาวุธปืนกลหนัก M60 ที่ติดตั้งกับแท่นยึดข้างลำตัวเครื่องของ ฮ.แต่อย่างใด

ขณะที่ อดีตนายทหาร กอ.รมน.ภาค 4 ให้ความเห็นแย้งในมุมยุทธวิธีว่า การยิงจากเฮลิคอปเตอร์โดยใช้อาวุธประจำกายของเจ้าหน้าที่นั้น “เป็นไปได้” แต่ไม่สามารถยืนยันได้ว่า กรณีนี้เป็นการยิงจากอาวุธปืนประจำกายของเจ้าหน้าที่ ลงมาที่ภาคพื้นดินหรือไม่

ข้อมูลนี้สอดคล้องกับคำให้สัมภาษณ์ของ กำนันรายหนึ่งในพื้นที่ นราธิวาส ที่ระบุว่า จากการพูดคุยวงในกับทหารในพื้นที่ ต่างก็เชื่อว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง แต่มองว่าที่ฝ่ายความมั่นคงออกมายอมรับไม่ได้ เพราะเกรงว่าฝ่ายการเมืองจะนำประเด็นนี้ไปขยายผล

“จริงๆ ยอมรับขอโทษ เรื่องก็จบ แต่มาทำแบบนี้มันกลายเป็นปัญหา” กำนันในพื้นที่นราธิวาส ระบุ

@@ ฉก.นราฯ แจง ฮ.บินลาดตระเวน ไร้อาวุธ!

ด้านท่าทีของฝ่ายความมั่นคง พ.อ.อนิรุจน์ ดิษฐ์ปนัชา รองผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส (รอง ผบ.ฉก.นราธิวาส) แถลงยืนยันชัดเจนว่า หน่วยได้ใช้เฮลิคอปเตอร์ในการลาดตระเวนและตรวจการณ์เพื่อสนับสนุนกำลังภาคพื้นดินเท่านั้น

“ขอยืนยันว่าไม่มีการนำอาวุธขึ้นบนเฮลิคอปเตอร์โดยเด็ดขาด” พ.อ.อนิรุจน์ ระบุ และย้ำว่า ข่าวที่บอกว่า จ่าทหารยิงปืนสั้นจากบน ฮ. ไม่เป็นความจริงอย่างสิ้นเชิง

The post ผอ.รพ.นราฯแจงวิถีกระสุน – มุมยิงไม่เกิน 30 องศา appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

      ข้อเท็จจริง 2 ด้าน! แกะรอยปริศนากระสุนเจาะร่างวัยรุ่นจะแนะ “ชาวบ้าน-คนเจ็บ” ยันหนักแน่น “ยิงจาก ฮ.” ขณะที่ฝ่ายทหาร ทั้ง กอ.รมน. – ฉก.นราธิวาส ประสานเสียงภาคเสธ ยิงจริงแต่ไม่มีอาวุธ ขณะที่ “หมอ” อธิบายวิถีกระสุนจากบาดแผล เผยเอกสารหน่วยข่าว เตือนสุดอ่อนไหว แจงไม่ดี มีบานปลาย

จากกรณีมีสถานการณ์ความไม่สงบ เมื่อคืนวันที่ 22 ส.ค.69 ซึ่งเป็นเหตุการณ์ป่วนใหญ่นับร้อยจุดใน 27 อำเภอ 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ แล้วปรากฏเหตุการณ์ซ้อนทับที่กลายเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง กรณี นายซอและ ดอเลาะ เยาวชนวัย 21 ปี ถูกยิงได้รับบาดเจ็บ ในพื้นที่ หมู่ 2 ต.ช้างเผือก อ.จะแนะ จ.นราธิวาส (ถนนทางไปหมู่บ้านไอยือรุส) โดยมีคำให้การจากฝั่งผู้บาดเจ็บและชาวบ้านที่ระบุตรงกันว่า “ถูกยิงจากเฮลิคอปเตอร์”

ทว่าในอีกด้านหนึ่ง ฝ่ายความมั่นคงได้ออกมาปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าวอย่างสิ้นเชิง นำมาสู่การค้นหา “ความจริง” ที่ยังมีช่องโหว่และข้อต่อที่รอการพิสูจน์ทางนิติวิทยาศาสตร์

@@ ปากคำวัยรุ่น ยันโดนยิงจาก ฮ.

นายซอและ ดอเลาะ ผู้ได้รับบาดเจ็บ ซึ่งพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนราธิวาสราชนครินทร์ อ.เมืองนราธิวาส ให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนถึงนาทีเฉียดตายว่า ตนและเพื่อนรวม 4 คน ขับขี่รถจักรยานยนต์ 3 คัน เดินทางกลับจากการไปตั้งแคมป์ที่หาดยือลาปี อ.ไม้แก่น จ.ปัตตานี

ระหว่างทางกลับได้ผ่านจุดตรวจหน้าอำเภอจะแนะ จ.นราธิวาส เจ้าหน้าที่ได้ค้นตัวตามปกติและปล่อยผ่าน แต่เมื่อขับรถเข้าเขตพื้นที่ ต.ช้างเผือก อ.จะแนะ ผ่านโรงเรียนบ้านกูมุง สังเกตเห็นเฮลิคอปเตอร์บินตามหลังมา

“พอถึงทางโค้ง เขากราดยิงเลย ครั้งแรกยิงหลายนัด แต่ยังไม่โดน แล้วเขาบินกลับมา จังหวะนั้นทางขึ้นเนิน เฮลิคอปเตอร์มาจ่อดักอยู่ข้างหน้าเลย ประกบอยู่ข้างหน้า เห็นประตูข้างของเฮลิคอปเตอร์เปิด เห็นปืนยิงลงมา เห็นแสงไฟสีเขียวรวมกับแสงปืน พวกเราชูมือแสดงความจำนงทั้ง 4 คนแล้ว แต่เขาก็ยิง โดนที่ท้องใต้สะดือ ทะลุเฉียงที่น่องขวา” นายซอและ เล่าเหตุการณ์ที่ตนเองอ้างว่าเผชิญมาอย่างระทึกขวัญ

@@ พี่ชายคนเจ็บ – ผญบ. รับมี ฮ.บิน แต่ไม่ยันยิงจาก ฮ.

ด้านพี่ชายของนายซอและ ยืนยันว่า ภายหลังน้องชายและเพื่อนถูกยิง ไม่ได้หลบหนีไปซ่อนตัว แต่รีบขับขี่รถไปขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่บ้านและชุดรักษาความปลอดภัยหมู่บ้าน (ชรบ.) ทันที

สอดคล้องกับคำบอกเล่าของ นายนูเซ็ง ลาเต๊ะ ผู้ใหญ่บ้าน หมู่ 2 ต.ช้างเผือก ที่บอกว่า คืนเกิดเหตุเวลาประมาณ 21.00 น. มีเฮลิคอปเตอร์บินเข้ามาในพื้นที่ในลักษณะบินต่ำและไม่ได้เปิดไฟ ซึ่งชาวบ้านคิดว่าเป็นการบินลาดตระเวนตามปกติ

ผู้ใหญ่บ้านระบุว่า กลุ่มของนายซอและขับรถผ่านมา และได้ทักทายตนที่หน้า อบต.ช้างเผือก บอกว่าเพิ่งกลับจากแคมป์ปิ้ง หลังจากเด็กวัยรุ่นกลุ่มนี้ขับรถคล้อยหลังพ้น อบต. ไปทางสามแยกโรงเรียนเพื่อเข้าหมู่บ้านไอยือรุสเพียงพักเดียว ก็ปรากฏเสียงปืนดังขึ้น

“ฮ.บินออกไป แล้วบินวนกลับมาเลย อบต.ไป จากนั้นได้ยินเสียงปืนดังทีละนัด ปัง ปัง ปัง ประมาณ 5-6 นัด แล้วหยุดพักหนึ่ง ก่อนจะมีรอบสองที่ยิงเยอะกว่ารอบแรก เสียง ฮ.กับเสียงปืนอยู่ในละแวกเดียวกัน ผมโทรเช็ค ชรบ. เขาบอกว่าเสียงมาจากหลังโรงเรียน… สักพักเด็ก 4 คนนี้ก็ขับรถทุรนทุรายออกมา ซอและลงไปกองกับพื้น มีเลือดออก ผมจึงให้รถรองนายก อบต. รีบพาส่งโรงพยาบาล” นายนูเซ็ง กล่าว

นายนูเซ็ง ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า ในช่วงเช้าวันที่ 23 ส.ค. ได้กลับไปดูจุดเกิดเหตุ พบร่องรอยคล้ายรูกระสุนปืนประมาณ 10 กว่ารูบนพื้นดิน ขนาดความกว้างประมาณลูกแก้วเล็กๆ ซึ่งขณะนี้ต้องรอทางกองพิสูจน์หลักฐาน เข้าไปตรวจสอบชี้ชัด

The post ข้อเท็จจริง 2 ด้าน ปม “ยิงจาก ฮ.” – หน่วยข่าวเตือน “น้ำผึ้งหยดเดียว!” appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

     

       ผู้เชี่ยวชาญอาวุธ ชี้ ปมเยาวชนถูกยิงชายแดนใต้ บาดแผลค้านทฤษฎี “ยิงจาก ฮ.” จี้ตั้ง “กรรมการอิสระ” พิสูจน์ด้วยนิติวิทยาศาสตร์

จากกรณีเหตุการณ์เมื่อคืนวันที่ 22 ส.ค.69 ที่ผ่านมา ซึ่งปรากฏข่าวเยาวชนในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ถูกยิงได้รับบาดเจ็บ โดยมีกระแสข่าวและข้อสงสัยจากบางฝ่ายว่า อาจเป็นการถูกยิงด้วยอาวุธปืนประจำกายของเจ้าหน้าที่ จากเฮลิคอปเตอร์ที่บินต่ำระหว่างลาดตระเวนนั้น

ล่าสุด นายอนาลโย กอสกุล ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคง การทหาร และอาวุธยุทโธปกรณ์ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ ThaiArmedForce.com ได้ให้สัมภาษณ์ “ทีมข่าวอิศรา” ถึงกรณีดังกล่าว โดยตั้งข้อสังเกตถึงความเป็นไปได้ในเชิงยุทธวิธีและลักษณะบาดแผลของผู้บาดเจ็บไว้อย่างน่าสนใจ

นายอนาลโย เปิดเผยว่า ข้อมูลที่ปรากฏในขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นจากฝั่งญาติผู้บาดเจ็บ หรือแม้แต่โฆษกกองทัพ ล้วนเป็นเพียงข้อมูลทุติยภูมิ (ข้อมูลมือสอง) หรือคำบอกเล่าที่ยังไม่มีการแสดงหลักฐานเชิงประจักษ์ บุคคลเดียวที่ให้ข้อมูลในเชิงหลักฐานได้ในขณะนี้คือ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลนราธิวาสราชนครินทร์

สำหรับประเด็นข้อสงสัยเรื่องการใช้อาวุธปืนพกยิงลงมาจากเฮลิคอปเตอร์นั้น นายอนาลโยได้ให้ความเห็นในเชิงยุทธวิธีและอานุภาพของอาวุธ ว่า ตามปกติหากมีการยิงเพื่อสังหารจากเฮลิคอปเตอร์ เจ้าหน้าที่จะใช้อาวุธปืนเล็กยาวหรือปืนไรเฟิล (เช่น ปืนที่ใช้กระสุนขนาด 5.56 มม.) ซึ่งมีระยะหวังผลไกลถึง 500 เมตร การใช้ปืนพกยิงจากเฮลิคอปเตอร์เป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยากมาก เนื่องจากปืนพกมีระยะหวังผลสั้นเพียงไม่เกิน 100 เมตร

@@ เล็งปืนสั้นจาก ฮ.ส่องเป้าหมาย…ไม่ง่าย!

การยิงเป้าหมายให้แม่นยำด้วยปืนพกจากระยะไกลเกินกว่าระยะหวังผล ทิศทางกระสุนจะเกิดการเบี่ยงเบน ประกอบกับตัวเฮลิคอปเตอร์มีการสั่นสะเทือน มีการเคลื่อนที่ และมีแรงลมจากใบพัด ทำให้โอกาสที่จะใช้ปืนพกยิงจากเฮลิคอปเตอร์ให้เข้าเป้าหมายนั้นมีโอกาสน้อยมาก

ข้อสังเกตที่สำคัญที่สุดคือ คำแถลงของผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ระบุว่า ลักษณะบาดแผลของผู้บาดเจ็บมี “รูกระสุนเข้า 1 เซนติเมตร และรูกระสุนออก 2 เซนติเมตร” ซึ่งเป็นลักษณะบาดแผลที่เกิดจากกระสุนที่ไม่ได้มีอานุภาพร้ายแรงมากนัก หรือเป็นลักษณะของกระสุนปืนพก ไม่ใช่ลักษณะบาดแผลจากกระสุนปืนสงครามหรือปืนไรเฟิล (เช่น M16)

“เราสามารถตั้งทฤษฎีได้หมดว่าจะยิง M16 หรือใช้ปืนจากเฮลิคอปเตอร์ แต่สุดท้ายมันยังไม่ได้ตอบคำถามว่า ทำไมกระสุนที่เข้าตัวผู้บาดเจ็บถึงมีรูแค่นั้น นี่คือประเด็นสำคัญ ไม่ว่าตอนนี้เราจะมีคำอธิบายหรือไอเดียอะไร มันยังไม่ตอบคำถามเรื่องลักษณะบาดแผลนี้เลย” นายอนาลโย ระบุ

@@ แนะตั้ง “กรรมการอิสระ” ใช้นิติวิทย์คลี่ปม

ในตอนท้าย นายอนาลโย ได้เสนอแนะแนวทางในการค้นหาความจริงว่า การตั้ง “คณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริง” เป็นสิ่งที่ควรต้องทำอย่างยิ่ง โดยคณะกรรมการชุดดังกล่าวจะต้องมีความเป็นอิสระและมีองค์ประกอบที่เหมาะสม เพื่อหลีกเลี่ยงการพึ่งพาเพียงคำบอกเล่าของฝั่งใดฝั่งหนึ่ง

“การพิสูจน์ความจริงควรเป็นการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ ใช้หลักฐานที่สามารถโต้แย้งหรือยืนยันได้ตามหลักการทางนิติวิทยาศาสตร์ ซึ่งการมีคณะกรรมการที่ทำงานโดยใช้หลักวิทยาศาสตร์ตรวจสอบอย่างแท้จริง จะช่วยตอบคำถามและสร้างความกระจ่างให้แก่สังคมได้ โดยไม่จำเป็นต้องอ้างข้อเท็จจริงสองชุดอีกต่อไป” ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ ThaiArmedForce.com กล่าวทิ้งท้าย

The post “อนาลโย” ชี้หลักฐานเท่าที่มี ค้านทฤษฎี “ยิงจาก ฮ.” appeared first on สำนักข่าว JSD-South.

    ทันทีที่รัฐบาลแสดงท่าทีเดินหน้าโครงการนิคมอุตสาหกรรมจะนะ จ.สงขลา กระแสต่อต้าน คัดค้านจากกลุ่มองค์กรพัฒนาเอกชน หรือ เอ็นจีโอ และภาคประชาชนในพื้นที่ก็เริ่มดังกระหึ่มขึ้นมา

ทำให้ต้องจับตาอย่างใกล้ชิดว่า การประชุม ครม.สัญจร ที่ จ.สงขลา ในวันที่ 31 ส.ค.ถึง 1 ก.ย.69 นี้ รัฐบาลจะถือฤกษ์ปักหมุดนับหนึ่งโครงการที่ถูกชะลอมาหลายปี หรือจะเป็นการนับหนึ่ง “ม็อบรอบใหม่” และเติมเชื้อไฟในพื้นที่กันแน่

เพราะการเคลื่อนไหวของภาคประชาสังคมขยายวงอย่างรวดเร็วจริงๆ

อ่านประกอบ : เตรียมจัด ครม.สัญจร สงขลา ปักธง “นิคมฯจะนะ”

เมื่อกลางสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติธรรมชาติและเครือข่ายเรียนรู้ท้องถิ่น มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี (ม.อ.ปัตตานี) เครือข่ายสิทธิชุมชน ร่วมกับ คณะพิทักษ์ฐานทรัพยากรและการพัฒนาที่ยั่งยืน ได้จัดวงเสวนาโต๊ะกลมในหัวข้อ “สิทธิชุมชน คนปาตานี จะ ‘เจ๋ง’ หรือ ‘เจ๊ง’ ใต้เงาเลขาฯ ศอ.บต. คนใหม่?”

ไฮไลต์ของเวทีอยู่ในช่วงที่ นางจันทิมา ชัยบุตรดี หรือ “นิเนาะ” ประธานกลุ่มนักรบผ้าถุง จาก ต.สะกอม อ.จะนะ จ.สงขลา ซึ่งเคยร่วมชุมนุมต่อต้านนิคมอุตสาหกรรมจะนะ เมื่อปี 64 ได้ประกาศจุดยืนกลางวงเสวนา ต่อต้านนิคมอุตสาหกรรมจะนะแน่นอน

นางจันทิมา เล่าย้อนรอยการต่อสู้เมื่อปี 64 ว่า กลุ่มสตรีสูงวัยจากจะนะไปปักหลักหน้าทำเนียบรัฐบาล ก่อนจะถูกตำรวจควบคุมฝูงชนเข้าสลายการชุมนุม และจับกุมโดยใช้ความรุนแรง

“เราโดนทั้งถีบ ทั้งบิดแขน สารพัดจะทำ แต่เราสู้เพราะหลังชนฝา เราต้องปกป้องทรัพยากรให้ลูกหลาน วันนี้ได้ข่าวว่าจะเอา ดร.เจ๋ง ลงมาเป็นเลขาธิการ ศอ.บต. อย่ามาเลยดีกว่า เพราะถ้ามา จะนะจะเจ๊ง ในอดีตลูกน้องของ ดร.เจ๋ง ก็เคยมาแจกน้ำตาล แจกน้ำมันพืช เพื่อแลกกับลายเซ็นชาวบ้านไปดันโครงการ”

อนึ่ง “ดร.เจ๋ง” ที่ “นิเนาะ” พูดถึง คือ ดร.ชนธัญ แสงพุ่ม ชื่อเล่น “เจ๋ง” รองเลขาธิการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ซึ่งมีบทบาทผลักดันขับเคลื่อนโครงการนิคมอุตสาหกรรมจะนะ มาโดยตลอด

อ่านประกอบ : นับหนึ่ง “นิคมฯ จะนะ” จ่อดัน “ดร.เจ๋ง” นั่งรักษาการเลขาฯศอ.บต.

นางจันทิมา ฝากคำเตือนไปถึงนักการเมืองระดับชาติและผู้มีอำนาจว่า อย่าพยายามปัดฝุ่นโครงการนิคมอุตสาหกรรมจะนะในปี 69 อีกเลย

“คุณพิพัฒน์ (นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม) ถ้าได้ยินก็หยุดนะ อย่าเอาเจ๋งลงมาที่จะนะ เจอแน่เหมือนกัน เราไม่กลัวโดนจับ จะกี่คดีก็ไม่กลัว”

“ทำไมรัฐไม่ไว้ใจผลการศึกษา SEA (การประเมินสิ่งแวดล้อมระดับยุทธศาสตร์) งบ 28 ล้านที่ ม.อ.หาดใหญ่ และสภาพัฒน์ ทำไว้ พื้นที่ไหนมีศักยภาพประมง เกษตร ก็สนับสนุนไปสิ ไม่ต้องเอาอุตสาหกรรมที่ให้ค่าแรงวันละ 300 บาทมาลงหรอก เพราะชาวประมงจะนะทุกวันนี้ เขาหาเงินได้วันละเป็นพัน เป็นหมื่น โดยไม่ต้องง้อโรงงาน”ตัวแทนนักรบผ้าถุง กล่าว

@@ แฉรัฐงุบงิบ เปลี่ยนสีผังเมืองหนองจิกรับเปิดโรงงาน

ผู้ร่วมเสวนาคนอื่นๆ ได้สะท้อนปัญหาการพัฒนาที่ขาดการมีส่วนร่วมจากคนในพื้นที่ ทำให้เกิดความขัดแย้งตามมา

นายต่วนอับดุลเลาะ ยามา ตัวแทนชาว อ.หนองจิก จ.ปัตตานี เล่าถึงความไม่ชอบมาพากลในการเปลี่ยนสีผังเมืองหนองจิก ให้เป็น “พื้นที่สีม่วง” ซึ่งหมายถึงที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า โดยระบุว่า กระบวนการเปลี่ยนสีผังเมืองเกิดขึ้นในช่วงวิกฤตโควิด-19 ซึ่งเป็นการปิดกั้นการมีส่วนร่วมของประชาชนอย่างชัดเจน

“เขาไปถามใคร? เพราะเป็นการจัดประชุมออนไลน์ที่ชาวบ้านเขาไม่ถึง ไม่ประเมินหรือว่าหนองจิกชาวบ้านหากินในแม่น้ำ เลี้ยงปลา ทำนา พอมีโรงงานมาตั้ง คนในพื้นที่อย่าง ต.บางเขา ต้องอพยพไปทำงานที่อื่น เพราะหาปลาไม่ได้แล้ว แม่น้ำตรงดอนยางและบางเขาตอนนี้กลายเป็นสีดำ มีกลิ่นเหม็นตั้งแต่หัวค่ำยันรุ่งสาง การเปลี่ยนเป็นสีม่วงแบบนี้มันจะพัฒนาหรือทำลายสิ่งแวดล้อมกันแน่”

@@ โวย ศอ.บต.เครื่องมือกลุ่มทุน ผลักดันโครงการร้าง

ขณะที่ นายอารีฟีน โสะ ผู้ประสานงาน The Patani RESOURCE ตั้งคำถามถึงบทบาทของ ศอ.บต. จากเดิมที่เป็นกลไกพิเศษเพื่อแก้ปัญหาความขัดแย้งและถ่วงดุลอำนาจ แต่ปัจจุบันกลับถูกลดสถานะไปอยู่ใต้ร่มของ กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ทำให้ ศอ.บต. กลายเป็นเพียงเครื่องมือของฝ่ายความมั่นคง และกลุ่มทุนใหญ่ในการผลักดันโครงการพัฒนาที่ปิดปากประชาชน

เช่น โครงการโรงไฟฟ้าถ่านหินเทพา อ.เทพา จ.สงขลา กอ.รมน.เป็นแกนนำจัดเวทีและกันคนเห็นต่างออกไป

หรือเลือกตั้งปี 62 มีโครงการเขื่อนลำพะยา ถางป่ากว่าพันไร่ ผลคือตอนนี้น้ำท่วมเมืองลำใหม่หนักมาก (ตำบลหนึ่งของ อ.เมืองยะลา)

หรือโครงการขุดลอกอ่าวปัตตานี ใช้งบกว่า 600 ล้านบาท แต่กลับขุดทรายมาทิ้งกองมหึมาทิ้งไว้ในอ่าว

นอกจากนั้นยังมีโครงการตามแนวทาง “สามเหลี่ยมมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน” ที่ทิ้งร้างมากมาย ทั้งตลาดวัวที่หนองจิก สนามบินเบตงที่แทบไม่มีเที่ยวบิน และสกายวอล์คที่รัฐกอบโกยผลประโยชน์

รวมถึงการปล่อยให้มี “โรงไฟฟ้าชีวมวล” นับสิบโรงในพื้นที่ ตามแผนที่จะทำให้เกิดถึง 40 โรง ทั้งๆ ที่ไฟฟ้าสำรองล้นประเทศ เรื่องนี้จึงเป็นเพียงการสร้างโครงสร้างพื้นฐานรองรับนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เท่านั้น และ “ดร.เจ๋ง” คือคนที่มีบทบาทในเรื่องนี้สูงมากมาตลอด

The post “นักรบผ้าถุง” ลั่นไม่เอา “ดร.เจ๋ง – นิคมจะนะ” appeared first on สำนักข่าว JSD-South.