เคอร์ฟิวนราธิวาส – ศึก 11 จุดปั๊มน้ำมัน: “ล็อคพื้นที่” หรือ “ล็อคฐานเสียง” ในห้วงชิงอำนาจรัฐ?
เคอร์ฟิวนราธิวาส – ศึก 11 จุดปั๊มน้ำมัน: “ล็อคพื้นที่” หรือ “ล็อคฐานเสียง” ในห้วงชิงอำนาจรัฐ?
สถานการณ์ป่วนใต้รับศักราชใหม่ 2569 ที่คนร้ายกระจายกำลังวางระเบิดและวางเพลิงปั๊มน้ำมัน 11 จุดทั่ว 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ กลายเป็นประเด็นที่ถูกตั้งคำถามอย่างหนัก ไม่ใช่เพียงในแง่ของ “ความล้มเหลว” ของงานข่าวกรอง แต่รวมถึง “นัยทางการเมือง” ที่ซ่อนอยู่ใต้เงาของกฎอัยการศึก
ทันทีที่เกิดเหตุ นายอนุทิน ชาญวีรกูล ในฐานะนายกรัฐมนตรี ต่างออกมาให้สัมภาษณ์ในทิศทางเดียวกันอย่างรวดเร็วว่า “เป็นการส่งสัญญาณรับเลือกตั้งท้องถิ่น (อบต.) ไม่ใช่เรื่องขบวนการก่อการร้าย”
การลดทอนภาพลักษณ์ขบวนการ การระบุว่าเป็นเรื่องการเมือง คือการพยายามบอกว่าขบวนการ เช่น BRN ไม่ได้มีศักยภาพหรือ “เสียสัจจะ” บนโต๊ะเจรจา แต่เป็นการสร้าง “ศัตรูในจินตนาการ” ที่เป็นคู่แข่งทางการเมืองแทน
-
การรับลูกที่สอดประสาน เป็นเรื่องผิดปกติที่ฝ่ายความมั่นคงจะฟันธง “มูลเหตุจูงใจ” เร็วขนาดนี้ ทั้งที่พยานหลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ยังไม่ครบถ้วน การที่รัฐบาลภูมิใจไทย (พรรคเจ้าของนโยบายจัดการพื้นที่) รีบสรุปว่าเป็นเรื่องการเมือง อาจเป็นการปูทางไปสู่การใช้มาตรการพิเศษเพื่อ “ควบคุม” กิจกรรมทางการเมืองของฝ่ายตรงข้ามหรือไม่?
ประกาศเคอร์ฟิว ของขวัญหรือกรงขัง?
การประกาศเคอร์ฟิว 21.00 – 05.00 น. ในจังหวัดนราธิวาส โดยอ้างเหตุการณ์ 11 จุด ซึ่งส่วนใหญ่เสียหายเพียงทรัพย์สินและไม่มีผู้เสียชีวิต ถูกมองว่าเป็นการ “ใช้ยาแรงเกินกว่าเหตุ” หากเทียบกับเหตุการณ์ในอดีตที่รุนแรงกว่านี้แต่ไม่มีการเคอร์ฟิวทั้งจังหวัด ทำให้หลายส่วน ตั้งคำถาม ว่า
-
สกัดเวทีปราศรัย ในห้วงรณรงค์เลือกตั้ง เวทีปราศรัยกลางคืนคือ “หัวใจ” ของการเข้าถึงมวลชนในพื้นที่ชายแดนใต้ การประกาศเคอร์ฟิวเท่ากับเป็นการ “ดับไฟ” เวทีปราศรัยโดยปริยาย
-
อำนาจที่ตรวจสอบไม่ได้ ภายใต้กฎอัยการศึก เจ้าหน้าที่สามารถสั่งปิดล้อม ตรวจค้น หรือเชิญตัวบุคคลได้โดยไม่ต้องมีหมายศาลนานถึง 7 วัน มาตรการนี้อาจถูกนำมาใช้เพื่อ “กด” หัวคะแนนหรือแกนนำมวลชนของพรรคฝ่ายค้านในช่วงโค้งสุดท้ายหรือไม่?
