เสียงเพรียกจากมักกะฮ์ “รอมฎอน” ฤดูกาลแห่งการขัดเกลาตนเองและทางรอดของประชาชาติ

เมื่อวันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2569 (ตรงกับวันที่ 25 ชะอฺบาน ฮ.ศ. 1447) บรรยากาศ ณ มัสญิดอัลฮะรอม คลาคล่ำไปด้วยศรัทธาชนจากทั่วทุกมุมโลกที่มาร่วมรับฟังคุตบะฮ์วันศุกร์ ท่ามกลางการเตรียมตัวเข้าสู่เดือนรอมฎอนอันประเสริฐที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ดร.มาฮิร บิน ฮัมด์ อัลมุอัยกิลีย์ อิหม่ามและผู้ประกาศธรรมประจำมัสญิดอัลฮะรอม ได้ขึ้นคุตบะฮ์เน้นย้ำถึง “ฮิกมะฮ์” หรือวิทยปัญญาอันลึกซึ้งของพระผู้เป็นเจ้า ในการกำหนดความแตกต่างของสรรพสิ่ง รวมถึงการเลือกเฟื้อช่วงเวลาบางช่วงให้มีความประเสริฐเหนือเวลาอื่น เพื่อเป็นโอกาสทองในการตักตวงผลบุญ
“ตักวา” เป้าหมายสูงสุดมากกว่าการหิวโหย
ในการสรุปสาระสำคัญโดย อ.อานัส สิงห์ฆาฬะ นักวิชาการจาก Insights Saudi Arabia ระบุว่า หัวใจหลักของคุตบะฮ์ในครั้งนี้คือการชี้ให้เห็นว่า “การถือศีลอด” ไม่ใช่เพียงการระงับความหิว แต่คือเครื่องมือไปสู่ “ความยำเกรง (ตักวา)” ดร.มาฮิร ระบุว่าความยำเกรงต้องปรากฏชัดในทุกมิติ ทั้งในการทำอิบาดะฮ์ การปฏิบัติต่อผู้อื่น จริยธรรมส่วนบุคคล และการดูแลครอบครัว โดยนิยามของตักวาที่แยบคายคือ
“การปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์บนแสงสว่างจากพระองค์ ด้วยความหวังในความเมตตา และการละเว้นความผิดบนแสงสว่างจากพระองค์ ด้วยความเกรงกลัวต่อการลงโทษ”
รอมฎอน สนามแข่งขันที่ความเท่าเทียมปรากฏ
อิหม่ามมัสญิดอัลฮะรอมยังได้ชี้ให้เห็นถึงมิติทางสังคมของการถือศีลอด โดยระบุว่าเดือนรอมฎอน คือ “สนามแห่งการแข่งขันทำความดี” ที่แสดงให้เห็นถึงความเท่าเทียมอย่างแท้จริง มุสลิมทุกคนไม่ว่าฐานะใด ต่างงดเว้นและละศีลอดในเวลาเดียวกัน สะท้อนภาพประชาชาติหนึ่งเดียว (Ummah Wahidah) ตามนัยยะของพระมหาคัมภีร์อัลกุรอาน
ข้อแนะนำสำหรับมุสลิมก่อนเข้าสู่เดือนอันจำเริญ
เพื่อให้รอมฎอนปีนี้เป็นปีแห่งการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง คุตบะฮ์ได้ให้แนวทางปฏิบัติไว้
-
การตรวจสอบตนเอง (Self-Auditing) ใช้เวลาในเดือนนี้พิจารณาข้อบกพร่องและแก้ไขตนเอง
-
ความบริสุทธิ์ใจ (Ikhlas) รักษาความเจตนาให้แน่วแน่เพื่อพระผู้เป็นเจ้าเพียงผู้เดียว เพื่อรับรางวัลที่ “เกินกว่าการคำนวณ”
-
ผูกพันกับอัลกุรอาน เนื่องจากเป็นเดือนที่คัมภีร์ถูกประทานลงมา จึงควรเพิ่มพูนการอ่านและ “ใคร่ครวญ” ความหมายมากกว่าเพียงการอ่านผ่านไป
-
ความเอื้อเฟื้อ รอมฎอนคือเดือนแห่งการให้และการดูแลผู้ยากไร้ เป็นการยกระดับจิตใจจากความเห็นแก่ตัวสู่การเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์

